همدلی نیست بپرسد که ترا خانه چه شد. فعلاتن 3 فعلن

همدلی نیست بپرسد که ترا خانه چه شد

                            چه گذشته است بگو منزل و کاشانه چه شد

جمع یاران که تو را  , یار و  مصاحب  بودند

                            به کجایند کنون , پس  گل و  پروانه  چه  شد

تو  که  سرو  قد  یارت , به ارم  طعنه  زدی

                             سرو ناز ات که بریدو قد جانانه  چه  شد

شهره شهر تویی , بر دل دیوانه  چه  رفت

                              چه به سر آمده ای , آن دل دیوانه چه  شد                         

کس نپرسید که لولی وش بی تاب قدح

                             غایب از میکده ای پس می و پیمانه چه شد

قصه گوی  شب  شیراز , چرا دم  نزنی

                               چشم ساقی نگرانست پس افسانه چه شد

ای که با ناز گذشتی و منت چشم ندید

                                بی خبر می گذری , عبرت و  شکرانه چه شد

 

 

امیر حسین امیریان  ( ا - م - ی - ر )       چاپ ٨٠-فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

١- دستگاه بیات ترک ( ترجیحا )

دوستان قدیم را فراموش نکنید .تا در خاطر دیگران بمانید

با الهام معنایی از  بیت ../ یاری اندر کس نمی  بینم یاران را چه شد----............

/ 7 نظر / 4 بازدید
سحر

مرسی امیر واقعا که [خداحافظ]

احمد زمانی

سلام شناختی. پدر رضا .شعر بینهایت قشنگیه .پارسال نوار که برای رضا فرستاده بودیدش را شنیدم با صدای خودتان چالب است .رضا زنگ زد گفت برو شعر را بخون .محبتهای شما فراموش نمیشود انشاله قسمت بشه دوباره زیارت..

نارون

سلام سروده ی زیبایی بود پیروز باشید.[گل]

شهرام

سلام بسیار زیباست موفق باشی [گل] [گل] [گل] [خداحافظ]

همشهری-شیراز

سلام وارادت -سری به ایمیلتان بزنید .با تلفن من تماس بگیرید .ممنون خواهم شد .من همه شعرهای شما را دوست دارم .سربلند باشید . (ش)[دست]

ارام

خوشحالم که من هم اجازه دادید در این وبلاگ بنویسم .مرسی

آسمان تنهایی

با تشکر از شعر زیباتون و این احساس گرمتون : فارغ از دنیای این مجنون مشو ر شک بر چشمان زار من مبر ز ین همه مهر و وفا لطف و صفا آ یدت رحمی به من آخر تو را؟ نی که من در بندگی بی مثل و بی تا بوده ام هرچه را در غایتم بود بهر تو بنموده ام عشق من مانند طبع تو از این دنیا جداست مر نه اینرا خود بگفتی آسمانی ! پس کجاست ؟ یاد آن پاییز زیبا هر شب و روزم شده نغمه های دختر پاییزی عاشق کجاست؟ دست در دستان پر مهرش چو میدادم به عشق می شدم فارغ ز این دنیا به عرش کبریا رحم کن بر عشق و بر نامی که از آن می بری ( ذلت عاشق ) به یاد آور مشو از من جدا با خود اندر فکر بودم در پی یک اشتباه یادم آمد (علت عاشق ز علتها جداست) - بغض من بی اختیار است خرده ای بر من مگیر ترسم آخر طی شود هجران تو اما به دیر بشنو این ناله ز دل : آن دل که سوخت عاقبت آتش زند با حسرتش بر تار و پود تقدیم به شما استاد عزیز م.ا.ف