پنجره را می بندم ( تکرار )

روزها می گذرد

و من از پنجره کوچک

تنهائی خویش

به خیابان پر از خاطره و کوچه تنگ

و به هر کس که شبیه تو

در این رهگذر است

دیده می دوزم و نومید

به خود می گویم

                             < خبری از او نیست >

دیگر از ماندن در

چنبره خاطره ها

که مرا سخت به خود می فشرد

                             - بیزارم

باز می گردم و در دل

به تمام باورها

که مرا عاشق دیدار تو کرد

                             - بی صدا می خندم

دلم از  پنجره و خاطره و کوچه گرفت

چشم می پوشم از این بس

به همه احساسم

که وفا نیز دروغ است ‌٬ دروغ

از تو هم می گذرم

                            - پنجره را می بندم

                                                            امیر حسین امیریان   چاپ 80

/ 55 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
وارش

سلام این روزها بر شما هم مبارک خیلی شعر زیبا و مملو از احساس بود[گل]

مهدی گلپایگانی

[گل]سلام دعوتید بزرگوار: چوپان مادر درمانده ایست که گوسفندانش را به مهمانی قصاب میبرد

عسل

استاد گرامی یکی دیگر از نویسندگان وبلاگ دنیای شیرین خانم شکوفه شاهرخ زاده شعری سروده به نام "عشق یعنی پرنده ای میان قفس پر زدن برای دو ساعت و بس" اگر ما را مورد عنایت قرار داده و آن را مطالعه بفرمایید ممنون می شوم.

مه لیلا

چشم میپوشم از این پس از همه ی احساسم کار خوبی است اما شدنی است ؟

کیوان

سلام . با اجازه با ذکر منبع این شعر زیبا رو در وبلاگم منتشر می کنم . موفق باشید .

رایا

سلام جناب آقای امیریان، عای، عالی و باز هم عالی... [گل]

رایا

بسیار زیبا بود استاد تمامی تعریف هایی که از شما شنیدم درست بود به حق که قلم زیبایی دارید[گل]

شادن

سلام دوست من شاعرانه ی دلنشینی بود .... بسیار لذت بردم . [گل]