نخستین درس او ....

خدا  رحمت  کند  استادم  آن  پیر

                  که بستـم  پای  رفتن  را به زنجیر 

بگفــتا  گر  در  این  مکتب  بمانی

                  تو  را  آمـــوزم  آنچه  خود  نــدانی

به  دستــوری  کنار  او  نشـستم

                  کمر  بر  خـدمتش  همواره  بستم

نخستین درس او ، درس  وفا  بود

                  دوم آموزش ام ، عشق و  صفا بود

سوم گفتا که این سه در هم آمیز

                  به  تو  فـــرمان  دیگر  باشـدم  نیز

تو  را  احساس  باید  چـیره  گردد

                  معلــم  در  کلام  ،  اندیشه  گردد

چو  تعلیمش  ز من ، هم  بر نیاید

                  درون را جستجو  کن ، بلکه  شاید

چو احساسی نباشد  در کلام ات

                  کسی پاسخ  نگوید جز  سلام ات

بگوش جان شنیدم  جمله  تعلیم

                  فرو  آورده  سر  ،  آماده  تســلیم

چو  دیدم  مستعد  در  یاد  گیری

                  به همت  هم  نمودم ،  دستگیری

به اطرافم غزل را قلعه ای ساخت

                  نگهبانم  قصیده ، هر  طرف  تاخت

سه  تاری  دادم  آن ،  فرزانه  پیر

                  نمود  از  بهـر تنهایی  ،  چو  تدبیر

چو  دور  افتادم از مطلب نیاشفت

                  کنار شعر من ، شعری دگر  گفت

که  تا  رمــز  سرودن  را  بـــدانم

                  کتابم  هـدیه ای ، تا  من  بخوانم

می و میخانه را معنی نشان داد

                  سرودن را مجازی ، هم  امان  داد

شراب معرفت زان سان که دانید

                  یکی  قطـره  به  کام  من  چکانید

بگفتا  عاشقــی  کار  خطاییست

                  بدین ورطه مشو  چونکه  بلاییست

ولی در شعر خود عاشق بپا ساز

                   ز معشوقش بگو  با  شور و  با  ناز

به زنجیری ز مو هم ، کن  اشارت

                   بنا  کن  از  جــدایی ها  ،  عمارت

که گر در شعـر  تو عاشق نباشد

                   کسی بر خواندنش  راغب  نباشد

به سعدی بردم و حافظ نشان داد

                   به صیـــد نکته زیشانم ، کمان داد

بگفت  از  مثنــوی  دوری  نشاید

                   رها  کن  گر  تو  را  گـویند  و  باید

مرا در شعر و موسیقی رها  کرد

                   ز شورش در دلم شوری به پا  کرد

معلم بود و  من را  عبد خو د کرد

                   سپاس بی کــران بر   ان جوانمرد

 

امیر حسین امیریان – چاپ 80

( معلم در دل صاحب خرد ، ماندگار است )

«به یاد استاد ارجمندم که همواره زحماتش فراموشم نمی شود . خدایش رحمت کناد »

 

/ 30 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
منیره حسینی

سلام ندا پس تو هم مثل من دلت گرفته من که داغونم می دونی وقتی نتونی حرفتو بزنی بغض گلوت فشار بده حالا منم همینمو بغض مثل قلاده منو این سو و اون سو می کشه مرسی عزیزم اومدی و هستی تو شاد باش من خیلی وقته به خورشیدم اعتماد ندارم

سعيده اصلاحي

سلام نداي نازنين... ممنونم از حضور مهربانت . كار خوب جناب اميريان را خواندم .لذت بردم و براي شما و ايشان آرزوي موفقيت دارم. خوش به حال آن استاد با چنين شاگرد.

زهرا

…..............…,•’``’•,•’``’•, ...........…...…’•,`’•,*,•’`,•’ ..............……....`’•,,•’` …...…,•’``’•,•’``’•, …...…’•,`’•,*,•’`,•’ ...……....`’•,,•’` ,•’``’•,•’``’•, ’•,`’•,*,•’`,•’ .....`’•,,•’ ,•’``’•,•’``’•, در میان من و تو فاصله هاست ’•,`’•,*,•’`,•’ گاه می اندیشم، .....`’•,,•’.. می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری(حمید مصدق)* ,•’``’•,•’``’•,. ’•,`’•,*,•’`,•’ .....`’•,,•..’ …...…,•’``’•,•’``’•, …...…’•,`’•,*,•’`,•’ ...……....`’•,,•’` …..............…,•’``’•,•’``’•, ...........…...…’•,`’•,*,•’`,•’ ..............……....`’•,,’سلام.....به روزم[گل]

شهره

کجایید؟کم پیدایید[گل][متفکر]

الهام

سلام اقاي اميريان عزيز مثنوي بسيار زيبايي بود .مخصوصا اين كه در رابطه با استادتون بود بسيار دلنشين و اموزنده مثل اين كه من رو قابل ندونستيد منم با یک غزل بروزم و منتظر قدوم شما ممنون

الهام

سلامي دوباره به نداي عزيز ممنون از حضور و نظرتون ببخشيد نميدونستم اقاي اميريان تشريف ندارن جسارتا سلام من رو هم به ايشون ابلاغ بفرماييد باز هم ممنون از شما[گل]

شهره

سلام مرا نیز به استاد برسانید......[گل]

سعيد مطوري/مهرگان

سلام دوست عزيزم مهرگان با دو تولد در شادمانه اش به روز است. كيك تولد ميخواهيد بفرماييد مهرگان باشيد

خط رنگی

استاد گرامی برای عرض ادب خدمت رسیدم . تا مدتی وبلاگ شما باز نمی شد . خانم محترم ندای عزیز امدند و مرا شرمنده کردند . برایتان مسافرت خوبی را ارزومندم . بسلامت بر گردید . فریده جلیلوند

شادن

سلام بزرگوار ... لحظه هاتون خوش شعر خوب و پر مغزی بود . از تبریک تون هم بی نهایت سپاسگذارم . یا حق