باز نگردم دگر

دست بدار از سرم , در سر من هوش نیست

ابر  بگرد  از  ســـــرا , کلبه من  پوش  نیست

دست  ترحـــــم  دراز , سوی  غـــریبان  کنم

نیش تباهم نمود , سهم من از نوش نیست

زخــــم زبان ها  نمود  ,‌ آنچه  که  باید  نمود

بدتر  از  این  حالتم , حالت مدهوش  نیست

دور  شدم  از  دیار , در  طلـــــــــب  یار  خود

بار گــــرانم  منه , طاقت  این  دوش  نیست

ساکــتم  از  درد  و  غم , حال  نپرسیدی ام

کوره آتش شده , این دل و  خاموش  نیست

یک دو سه روزی  قضـــــا را به تو شد اتکــــا

کردم  و دیدم سزا , وه  که  فراموش  نیست

می دهمت پنــــــد  و  از ,  راه  دگر  می روم

دل تو مسوزان کسی , گرچه ترا گوش نیست

آب  مــــــــــریزم  به  راه  ,  باز  مکن  بازوان

باز نگردم  دگر , حاجت  آغــــــــوش  نیست

 

چاپ ٨٠    امیر امیریان ( ا - م - ی - ر ) === دستگاه همایون « ترجیحا »

 

/ 2 نظر / 10 بازدید
یاس باران

سلام سروده زیبایی بود همیشه شاعر باشید و موفق

مژده

سلام[گل] سپاس از حضورتان چشم می آیم با افتخار هم می آیم وبتان را با دقت که خواندم....