غزل نغز خریدار ندارد..........

ای دل از حانه درآ  از  گل  و  گلـــخانه  بگو

                               درد خود را تو  رها ، از دُر  و  دردانه  بگو

کنج خلوت منشین دور شو  از فکر  و خیال

                                عاقـــلان  را  تو  رها ، از  دل و دیوانه  بگو

گرچه  دوری ز  دیار  و  غم  غـــــربت  داری

                                درد غربت  تو رها ، از سر  و  سامانه بگو

رو  سوی  میکـــــده  کن  باز  بزن  جام  دگر

                                قهر ساقی تو رها ، از می  و  پیمانه بگو

چند  گویی که به زنجیر ی  از  آن  موی  سیه 

                                طره  مو  تو رها ، از شکن  و  شانه  بگو

طالع  و  بخت  چنین  کرد  و  چنان ما را  بس

                                 فال  خود را  تو  رها ،‌ از کف وجانانه  بگو

حسرت سوختن شمع ندارد ثمری دست بدار

                                 شمع سوزان تو رها ،‌ از گل و پروانه بگو

غزل  نغــــز  خریدار  ندارد  سوی  بازار  مرو

                                  شعر چون دانه رها ، از که و کهدانه بگو

گیسوی چنگ  تو  بگسل بزن آن ساز  کذا

                                  پرده و گوشه رها ، از نی و همبانه بگو

رونق  شعر  کهـن  مُرد تو  همچون  دگران

                                  سبک  خود  را تو رها ، از ...............

 

امیرحسین امیریان 

 

/ 19 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
احمد

سلام . هر چه میگردم جملاتی پیدا کنم که نشاندهنده زیبایی شعرتان باشد و زیبایی مفهوم انرابیان کند نمیتونم . خیلی قشنگ است . خیلی .-و چه مقدماتی خوبی برای اصل مطلب که همان جند تای اخری است چیده اید . بقول ما اهل موسیقی - پیش در امد عالی است . ضمنا ریتم ضربی خوبی دارد که من فکر کنم ریتم هم با توجه به شناختی که از شما دارم بی برنامه نبوده . کسی که همایون (شوشتری ) -بیات -اصفهان کار میکند یکباره چنین بسازد .......بعید است . من ماه اینده میروم انشاله همدیگر را می بینیم

شهره

کاش میشد همه ناراحتی ها رو توی یه ظرف بزرگ ریخت و در یه لحظه زد زیر همه اونها و با لبی خندان ودلی شاد به طلوع وغروبها نگریست..............

زنی شبیه درخت

شعرت طعم باده ی هزار ساله می ده کاش می شدبه عقب بر گردم و زیر باران های کهن خیس بشم دلم یه عشق واقعی می خواد عشقی فراتر از کلمات ممنون از زیباییی که خلق کردید[گل]

خانومی

رونق شعر کهـن مُرد تو همچون دگران سبک خود را تو رها ، از می و میخانه بگو سلام .. دوباره ..به شما بزرگ مرد چیره دست در شاخساران ادب و هنر.. شعرتان را که باید بگویم نغز و بی نقص... پیچیده در انبان ذهن و جاری در تصرف واژگان بی بدیل بود- خواندم- و مشعوف از ترجمه اعجاز ابیاتتان! از درد غربت گفته و عاقلان را به بند شوریدگان کشیده بودید مذمت کنج خلوت نموده و طره گسیوی سیه به ره سپرده اید حسرت سوختن شمع را در دوختن گل و پروانه بهم توصیف و طالع و بخت از کف رفته را در فال تماشا قرعه زده اید.. بسیار عالی بود بی اغراق می گویم [لبخند] در صورتی که اجازه بدهید و قابل باشم مایلم شما در سراچه کوچک خیالم میهمان کنم. سپاس فراوان...

الهام پورمردان

درود بر شما برای نبودنم و تاخیری که داشتم مرا ببخشید گرامی. سبک قدیمی اشعارتان همراه با این موسیقی بسیار بسیار زیبا حسی به من می دهد که وصف ناشدنیست ، کاش ما مدعی نو شدن نبودیم و کمی باز میگشتیم به همان سادگیها و بی آلایشیهای دیرین ، مثل شما که دنیا را اینگونه می بینید. دنیای قدیمیتان ستودنیست. نگاه دوباره ی شما به آسمان من و سهیم شدن در این حس دوگانه ی امروزم لطف و بزرگواری شما خواهد بود چون همیشه.

حنانه حقیقت

سلام.برزوم با سه نقطه با احترام دعوتید... منتظرتونم

رایا

سلام آقای امیریان تأخیر مرا ببخشید. شعرتان آنقدر زیبایی دارد که حتی مثل منی که از شعر و شاعری نمی دانم ، آن را بشناسم، بارها در ذهن مرور کنم و لذت ببرم. و چه لذتی دارد خواندن نوشته ای که علاوه بر ظاهر زیبا، باطن زیبا هم دارد، می شود آن را بارها خواند و هربار نکته ای تازه در آن کشف کرد. شعر نغز تا همیشه شعر نغز خواهد بود. شاد وسلامت باشید.[گل]

ارمغان

سلام استاد عزیز غزل خوبی خواندم سبک خود را تو رها از غم این خانه بگو به روزم بزرگوار فقط یه سوال تو کهدر بیشتر مصرع ها اومده حشو حساب نمی شه

مرجان

hamishe az neveshtehaye khaset lezat mibaram shad bashi hamshahri

شراره

سلام استاد خودم . الان شعر را ديدم . در دانشكده شما در فزيك عالي بوديد . هنوز جزوه هايي كه گفتيد دارم . و مراجعه ميكنم . اين شعر هم زيباست و هم حدس ميزنم بيت اخر ميشود ( ازكش و تنبانه بگو ) كه همان ميشود ...يعني شعر (بند تنباني بگو ) واقعا امروزه از نظر مفهموم بعضي اشعار همان مصداق را دارد . فقط قافيه و وزن را درست ميكنند و ..نبد تنبان را مي بندند . از حافظ و مولوي و سعدي و صايب و هاتف و....گريزانند . فقط قافيه و وزن را مي چسبند . شعر بايد محتوا داشته باشد . حالا وزن و قافيه و اصوات هر چند بايد رعايت شود ولي اگر محتواي سخني نداشته باشد . من دوست ندارم . دوستتان دارم و احترام من به شما استاد هميشه برقرار است هفته اينده عازم خارج از كشورم . برايم دعا كنيد استاد