شعر و قصه ادبیات شعر نو....قصه گوی شب شیراز.

(قصه گوی شب شیراز چرا دم نزنی )..... مطالبی که در دفتر شعر و قصه ( این وبلاگ ) منتشر شده یا می شود تحت همین نام در سال 80 به چاپ رسیده است . این وبلاگ صرفا شعرهای احساسی و یا مطالب هم ردیف را دنبال می کند . در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر نام سراینده و آدرس وبلاگ الزامیست . از انتقال مطالب این وبلاگ به سایتها و وبلاگها و دیگر مکانهای انتشار که دارای ماهیت سیاسی و یا اجتماعی می باشند خودداری فرمایید . نظرات شما در مورد شعر احساسی باعث خوشحالی من می شود . امیر امیریان

لالائی
نویسنده : امیر حسین امیریان .د. - ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱٧
 

لا لا ئی  ( یک ترانه قدیمی ایرانی است که من در این مطلب از بعضی جملات ترانه لالا ئی استفاده کرده ام . )

 

لا لا لا ،

چراغ خونه من

لا لا لا ،

عزیز دردونه من

بخواب ای نو گل نازم

بخواب ای یار و دم سازم

لا لا لا ،

گل زردم

نپرسیدی تو از دردم

عزیز من گل پونه

خوابیده ناز و آرومه

لا لا لا ، شب تار

دلم از غم پر بار

لا لا لا ، گل زرد و سپیدم

تو میدونی ،

چه ها از تو کشیدم

لا لا لا گل پونه

کسی دردم چه میدونه

لا لا لا ، میگم خوابت نمیاد

به تو دل بستم و یادت نمیاد

گل سرخم ، اگه بازم بمونی

به عشقت می کنم من باغبونی

گل سرخم ، دلم هی ناله می کرد

ز دست تو ، گریبون پاره می کرد

گل آبی همی میرفت و می مد

ستم بر غنچه بیچاره می کرد

لا لا لا ، شب تار

دلم از غم پر بار

دیگه با کی بگم دردم

تو که نیستی ، گل زردم

تو میخوابی و من بیدارم

                                - امشو

تو میخوابی و من بیمارم

                                - امشو

لا لا لا ، گل پونه

سرت را باز روی شونه

بزار با هم بریم خونه

لا لا لا ، سفید و لاجوردی

چرا ترک من بیچاره کردی

لا لا لا میگم تا تو بدونی

که تو جون منی ، پیشم بمونی

گل سرخم چرا از من رمیدی ؟

مگر حرف بدی از من شنیدی ؟

من که حرف بدی با تو نگفتم

چرا مهر و محبت را بریدی ؟

گلم تا تو نیائی من نخندم

دیگه عهد و وفا با کس ببندم

لا لا لا ، دل ریشم

چه زود رفتی

تو از پیشم

لا لا لا گل خشخاش

......  ، میره ، خدا همراش

لا لا لا گل زیره

بخواب نازم ، دیگه دیره

لا لا لا گل زیره

بخواب عشقم ، بخواب دیره ، بخواب دیره .

 

 

لا لا لا گل با من

تو در جوش

مکن یار عزیز خود فراموش

نشونی میدهم ، هر غنچه دیدی

اگر روزی گلی از باغ چیدی

بیاد عمر گل باش و دو روزی

که با من می نشستی چند روزی

اگر دیدی که داودی خزونه

بدون من مردم و عمرم تمومه

یه شب وقتی عزیزت

                             روی پاته

کتاب و دفترت

                             بازم باهات

تو وقتی میخونی با غم لالائی

بگو در دل ،

که اکنون تو کجائی ؟

 

                                                              ا - م - ی - ر      شهریور ۱۳۸۵