شعر و قصه ادبیات شعر نو....قصه گوی شب شیراز.

(قصه گوی شب شیراز چرا دم نزنی )..... مطالبی که در دفتر شعر و قصه ( این وبلاگ ) منتشر شده یا می شود تحت همین نام در سال 80 به چاپ رسیده است . این وبلاگ صرفا شعرهای احساسی و یا مطالب هم ردیف را دنبال می کند . در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر نام سراینده و آدرس وبلاگ الزامیست . از انتقال مطالب این وبلاگ به سایتها و وبلاگها و دیگر مکانهای انتشار که دارای ماهیت سیاسی و یا اجتماعی می باشند خودداری فرمایید . نظرات شما در مورد شعر احساسی باعث خوشحالی من می شود . امیر امیریان

مرا بخوان
نویسنده : امیر حسین امیریان .د. - ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۱
 

گویم تو را حکایت ، گر اهل عقل و هوشی

            چون فهم نکته کردی ،  شاید به ان بکوشی

با  دیگــــران  نگویم  ،  هر  نکته  ظـــریفی

             نا  بخردان  نشاید ،  بهتر  که  پرده  پوشی

یک شب فقیر راهی ،  غمگین بی پناهی

             سر بر زمین نهاده ،  درمانده ژ نده  پوشی

از بخت بی مرادش ، هق هق گلایه میکرد

             تا  کی  ببایدم  تلخ ،  شیرینی ام  ننوشی

دستی  نشد  بسویم ، پیر  و  سپید  مویم

             ای بخت خفته برخیز ، بشنو  اگر  بهوشی

ناگه کسی بر اشفت،در گوش جان او گفت

             تلخی تو خود گزیدی ، باید  چنین  بنوشی

دستان تو  دراز است ، نزد کسان  بی چیز

             از  او  بریده ای  تو ، حرمت  چرا  فروشی

سر بر در خلایق ، کردی تو خم شب و روز

             گویا  نشد  زبانت ، خود بی خبر خموشی

چون نام او نبردی ، هرگز به لب تو یک بار

             باید  که  در  بمانی ،  تا  نام  او  نپوشی

 

امیر حسین امیریان - چاپ ٨٠