شعر و قصه ادبیات شعر نو....قصه گوی شب شیراز.

(قصه گوی شب شیراز چرا دم نزنی )..... مطالبی که در دفتر شعر و قصه ( این وبلاگ ) منتشر شده یا می شود تحت همین نام در سال 80 به چاپ رسیده است . این وبلاگ صرفا شعرهای احساسی و یا مطالب هم ردیف را دنبال می کند . در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر نام سراینده و آدرس وبلاگ الزامیست . از انتقال مطالب این وبلاگ به سایتها و وبلاگها و دیگر مکانهای انتشار که دارای ماهیت سیاسی و یا اجتماعی می باشند خودداری فرمایید . نظرات شما در مورد شعر احساسی باعث خوشحالی من می شود . امیر امیریان

دیگر بهانه هایش باور نمی توان کرد
نویسنده : امیر حسین امیریان .د. - ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٧
 

دیگر  بهانه هایش  باور  نمی توان  کرد

                سرپوش مکر او  را  بر سر نمی توان کرد

نا  مهربانی  و  غم  شاید  کنم تحمل

                ناگفته ها  فــراوان  دفتر  نمــی توان  کرد


              

گفتم  چوبینم او را  گویم  تمام  دردم

                افزون و بیشمار است از بر نمی توان کرد

کس را نمی شـناسم تا  او  کند قضاوت

               نا محـــرمان نادان داور  نمی توان  کرد

باید که غصه ها  را  در  جام  دل  بریزم

               پیمانه ام شکسته ساغر  نمی توان  کرد

 

              

از تن برون نمودم ان جامه را که پوشاند

               این  جامه  ریا  را  در  بر  نمی توان  کرد

 

امیرحسین امیریان-  قصه گوی شب شیراز . چاپ80

این غزل را تقدیم میکتم به غزل بانو ( پریزاد برکه نور) یکتای گرامی و خانم تفرشی . مهربانان بزرگوار .و دیگر عزیزان برکه نور. با نرگس شیراز مقدمتان گلباران.

 

دستکاه / ماهور

با الهام  معنایی از بیت خواجو( عهد بستی وشکستی و زما بگسستی--عهد کردم که دگر عهد تو باور نکنم)