شعر و قصه ادبیات شعر نو....قصه گوی شب شیراز.

(قصه گوی شب شیراز چرا دم نزنی )..... مطالبی که در دفتر شعر و قصه ( این وبلاگ ) منتشر شده یا می شود تحت همین نام در سال 80 به چاپ رسیده است . این وبلاگ صرفا شعرهای احساسی و یا مطالب هم ردیف را دنبال می کند . در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر نام سراینده و آدرس وبلاگ الزامیست . از انتقال مطالب این وبلاگ به سایتها و وبلاگها و دیگر مکانهای انتشار که دارای ماهیت سیاسی و یا اجتماعی می باشند خودداری فرمایید . نظرات شما در مورد شعر احساسی باعث خوشحالی من می شود . امیر امیریان

شمع بی پروانه
نویسنده : امیر حسین امیریان .د. - ساعت ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱٧
 

باورت نیست ولی باور کن

دل پروانه شبی سوخت

که شمع ٬

اشک خود شبنم دامان

                              گلی دیگر کرد

شوق پرواز که مرد

بال پروانه که سوخت

گل گلدان خشکید

جمع یاران دگر ان

                             رونق دیروز نداشت

شعله می سوخت ولی

                             یار دل افروز نداشت

تو همان شمعی و من

شاپرک سوخته ام

رمقی نیست ولی ٬

چشم به زیبائی تو دوخته ام ......

                                                           ا میر حسین امیریان چاپ 80

 


 
 
لالائی
نویسنده : امیر حسین امیریان .د. - ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱٧
 

لا لا ئی  ( یک ترانه قدیمی ایرانی است که من در این مطلب از بعضی جملات ترانه لالا ئی استفاده کرده ام . )

 

لا لا لا ،

چراغ خونه من

لا لا لا ،

عزیز دردونه من

بخواب ای نو گل نازم

بخواب ای یار و دم سازم

لا لا لا ،

گل زردم

نپرسیدی تو از دردم

عزیز من گل پونه

خوابیده ناز و آرومه

لا لا لا ، شب تار

دلم از غم پر بار

لا لا لا ، گل زرد و سپیدم

تو میدونی ،

چه ها از تو کشیدم

لا لا لا گل پونه

کسی دردم چه میدونه

لا لا لا ، میگم خوابت نمیاد

به تو دل بستم و یادت نمیاد

گل سرخم ، اگه بازم بمونی

به عشقت می کنم من باغبونی

گل سرخم ، دلم هی ناله می کرد

ز دست تو ، گریبون پاره می کرد

گل آبی همی میرفت و می مد

ستم بر غنچه بیچاره می کرد

لا لا لا ، شب تار

دلم از غم پر بار

دیگه با کی بگم دردم

تو که نیستی ، گل زردم

تو میخوابی و من بیدارم

                                - امشو

تو میخوابی و من بیمارم

                                - امشو

لا لا لا ، گل پونه

سرت را باز روی شونه

بزار با هم بریم خونه

لا لا لا ، سفید و لاجوردی

چرا ترک من بیچاره کردی

لا لا لا میگم تا تو بدونی

که تو جون منی ، پیشم بمونی

گل سرخم چرا از من رمیدی ؟

مگر حرف بدی از من شنیدی ؟

من که حرف بدی با تو نگفتم

چرا مهر و محبت را بریدی ؟

گلم تا تو نیائی من نخندم

دیگه عهد و وفا با کس ببندم

لا لا لا ، دل ریشم

چه زود رفتی

تو از پیشم

لا لا لا گل خشخاش

......  ، میره ، خدا همراش

لا لا لا گل زیره

بخواب نازم ، دیگه دیره

لا لا لا گل زیره

بخواب عشقم ، بخواب دیره ، بخواب دیره .

 

 

لا لا لا گل با من

تو در جوش

مکن یار عزیز خود فراموش

نشونی میدهم ، هر غنچه دیدی

اگر روزی گلی از باغ چیدی

بیاد عمر گل باش و دو روزی

که با من می نشستی چند روزی

اگر دیدی که داودی خزونه

بدون من مردم و عمرم تمومه

یه شب وقتی عزیزت

                             روی پاته

کتاب و دفترت

                             بازم باهات

تو وقتی میخونی با غم لالائی

بگو در دل ،

که اکنون تو کجائی ؟

 

                                                              ا - م - ی - ر      شهریور ۱۳۸۵